Lees een Boek met Laser 3.14

AfterlightImage 4.JPG

Street artist en poëet Laser 3.14 refereert in zijn werk naar schrijvers George Orwell en Charles Bukowski. Er zijn twee boeken van hem verschenen (Are You Reading Me en dichtbundel White Phosphorus), mijn vrienden lopen rond in t-shirts met zijn teksten en zijn werk wordt tentoongesteld bij verschillende exposities en galeries. Deze keer Lees een Boek met... Laser 3.14.

December vorig jaar kwam ik op het idee om posters met literaire citaten in de stad rond te spreiden. In de snijdende decemberkou fietste ik met een tas vol a4’tjes en behanglijm mijn woonplaats door om de posters op te hangen.
Een paar weken later opende ik mijn Direct Messages van Instagram, 1 Request stond er in blauwe letters aan de rechterbovenkant van het scherm. Nieuwsgierig klikte ik op de melding; het was een bericht van Laser 3.14.
‘Yo, hang jij al die teksten in de stad op?’ schreef hij.
Ik volgde Laser’s werk toen vijf jaar, ik postte zijn citaten op mijn social media accounts of stuurde ze door naar vrienden. Ik was zelf groot fan van street art en werd zenuwachtig van het idee opgemerkt te worden door Amsterdam’s bekendste straatkunstenaar.
Uiteindelijk antwoordde ik dat ik inderdaad de teksten ophing en dat, wanneer hij het vervelend vond dat mijn posters zo nu en dan in de buurt van zijn werk hingen, ik dit niet meer zou doen.
‘Nee, ik vind het juist vet,’ antwoordde hij. ‘Hoe meer poëzie op straat, hoe beter.’
Nu, bijna een jaar later, had ik een gesprek over boeken en literatuur met de anonieme kunstenaar.

Facetune_27-10-2018-19-25-07.JPG

CR: Hallo Laserdriepuntveertien, ben je er klaar voor?
L: Absoluut.
CR: Als je een autobiografie over je leven zou schrijven, wat zou de titel ervan zijn?
L: Today I hired a detective to track me down.
CR: Schud je dit zomaar uit je mouw?
L: Naaah, het is een oude tekst van mij.
CR: Ah!

CR: Ik weet dat je gek bent op lezen, las je als kind?
L: Ja. Ik las alles wat los en vast zat, ik had geen specifieke voorkeur voor bepaalde verhalen, boeken of schrijvers.
CR: Alles? Las je ook de Penny, het tijdschrift voor paardengekken?
L: [Lacht.] Nee. Ik las wel de Tina van mijn zus, zij had stapels Tina’s. Wanneer ik niets anders te doen had las ik het blad graag, ondanks dat ik het te meisjesachtig vond. Maar ik vond sommige verhalen wel leuk om te lezen en was gek op de stripjes.
CR: Noortje!
L: Noortje.

CR: Door welk boek werd je verliefd op lezen?
L: Max en de Maximonsters. Elke dag kwam ik met dat boek bij mijn juf aanzetten en elke dag las ze het voor. Verder was ik groot fan van Jip en Janneke en Pluk van de Petteflet.
Toen ik wat ouder was en zelf kon lezen ging ik graag in mijn eentje naar de bibliotheek om alle boeken van Roald Dahl te lenen. Mijn favorieten waren de Griezels en Gruwelijke Rijmen.
CR: Je vertelde me laatst dat Roald Dahl een akelige man was. Ondanks dat ik het niet wilde geloven, heb ik het een paar dagen geleden gegoogled met de zoekopdracht: ‘Is Roald Dahl an asshole?’ Jammer genoeg had je gelijk.
L: Het was een erg moeilijke man. Dat zijn veel auteurs trouwens, het zijn lastpakken en ze zijn ingewikkeld, dat hoort een beetje bij het auteurschap, denk ik.

CR: Jij bent zelf dichter. Wie of wat inspireerde je om te gaan dichten?
L: Muzikanten en bands als; The Cure, Prince, The Doors, Talking Heads, Jimi Hendrix, Joy Division en New Order. Toen er in 1991 een film uitkwam over The Doors raakte ik geobsedeerd met de band.
CR: The Doors zegt me niks. Wat is een bekend nummer van ze?
L: Light my Fire.
CR: Er gaat geen belletje rinkelen. Wil je hem eens zingen?
L: [Zingend.] Come on baby light my fire.
CR: Oh ja!

IMG_6121.JPG

L: Ik wilde net zo schrijven als The Doors’ Jim Morrison en begon me te verdiepen in poëzie en proza.
Mijn favoriete gedicht was Paradise Lost van John Milton. Maar ik las ook graag het werk van Amerikaanse schrijver Gilbert Sorrentino en het toneelstuk Macbeth van Shakespeare.
CR: Oh, Shakespeare, toe maar.
L: Uiteindelijk heb ik een typemachine gekocht en begon ik te schrijven. In het begin schreef ik mijn teksten met een beat in mijn hoofd waardoor mijn teksten erg ritmisch waren. Maar hoe meer ik schreef, hoe meer ik mijn eigen stijl ontwikkelde.
Ik heb jarenlang in het geheim gedicht. Het leek me vreselijk als iemand erachter kwam dat ik schreef.
CR: Waarom?
L: Hmmm. Ik denk vooral omdat ik heel privé was.
CR: Je bent nog steeds privé, je bent een anoniem kunstenaar. Ik weet nu wie je bent, maar heb dit een lange tijd niet geweten. Net zoals dat de lezers van Lees een Boek dit niet weten. Waarom is het zo belangrijk voor jou dat je privé blijft?
L: Wanneer mensen naar mijn werk kijken, op straat of tijdens exposities, dan wil ik dat dát is waar ze naar kijken: mijn werk. Niet naar mij als persoonlijkheid.
Kunstenaars, muzikanten, schrijvers en acteurs vertellen tegenwoordig veel te veel over zichzelf. Wanneer ik naar een film zit te kijken in de bioscoop wil ik niet denken aan het ontbijt dat de acteur die ochtend op Instagram heeft geplaatst.

Facetune_27-10-2018-19-24-47.JPG

CR: Welke schrijvers of muzikanten hebben jou als poëet het meest beïnvloed?
L: Gilbert Sorrentino, Jim Morrisson, Ian Curtis van de band Joy Division en muzikant Lou Reed.
CR: En welk boek heeft jou als persoon het meest gevormd?
L: Hmmm….Welk boek heeft jou het meest gevormd?
CR: Dat vind ik moeilijk te zeggen. Over welk jaar hebben we het?
L: 2010.
CR: Ik was toen zeventien en meer bezig met Hyves, meezingen met Bruno Mars’ Nothin’ On You en het binnensmokkelen van Blue Curaçao tijdens mijn examenfeest.
L: Las je helemaal niet?

CR: Jawel, ik kan me een vakantie herinneren in Albufeira, Portugal. Op de tweede dag kwam ik erachter dat elke avond dronken worden in te warme clubs niet voor mij was. Ik voelde me doodongelukkig; ik was op een verkeerde plek, met verkeerd gezelschap en ik was te introvert voor een feestvakantie.
De rest van die trip heb ik aan het zwembad gelezen. Ik kan me vooral het boek Ik omhels je met duizend armen van Ronald Giphart herinneren. Dat boek heeft me niet gevormd maar bood wel steun tijdens die twee weken.
L: En welk boek heeft je gevormd in 2018?
CR: Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie, 1984 van George Orwell, The Power of Now van Eckhart Tolle en The Four Agreements van Miguel Ruiz.
Maar, dit is een interview met jou, niet met mij. Welk boek heeft jou gevormd?
L: 1984 van George Orwell.

CR: Je boek Are You Reading Me is in 2010 uitgegeven bij Lebowski. In 2014 werd je dichtbundel White Phosphorus uitgegeven. Hoe ontstond het idee van je boeken?
L: Ik wilde al een lange tijd een boek schrijven. Uiteindelijk heb ik Oscar [van Gelderen, uitgever bij Lebowski] ontmoet. Hij was toendertijd één van de eerste die mijn werk opmerkte. Dankzij hem heb ik toen ook een expositie gekregen in London.
Uiteindelijk heb ik Oscar ontmoet bij een expositie aan de Prinsengracht. Dat was de eerste keer dat ik hem zag.
CR: Hoe doe je dat eigenlijk, als je iemand ontmoet terwijl ze niet weten wie je bent? Zeg je dan gewoon ‘hallo ik ben laserdriepuntveertien’?’
L: Ja.
We zijn later op het idee gekomen om samen Are You Reading Me te maken en uit te geven. Het was enorm fijn om met hem samen te werken.
CR: Het is nu bijna tien jaar geleden dat Are You Reading Me uitkwam en vier jaar na White Phosphorus. Zou je een nieuw boek willen schrijven?
L: Ja. Ik wil een nieuw fotoboek maken, iets dat meer van deze tijd is.

AfterlightImage 2.JPG

CR: Je schreef ooit in rode kapitalen BUKOWSKI op een steiger schutting.
Wanneer mannen graag Charles Bukowski en Chuck Palahniuk lezen is dit voor vrouwen vaak een
red flag, omdat jonge mannen het werk van deze schrijvers zien als manifesto. Wat aan Bukowski trekt jou zo aan?
L: Ik snap Bukowski zijn wereld, ik ken zijn wereld, ik zat ín die wereld. Alles was grimmig en donker, ik was omringd door miserable mensen die misbruik maakten van verschillende substanties.
CR: [Lacht.] Misbruik van verschillende substanties, dat is een bijzondere manier om te zeggen dat er teveel drugs en alcohol werd gebruikt. Gaf het je rust dat Charles Bukowski ook zo was?
L: Bukowski’s werk is rauw, eerlijk, no-bullshit. Ik hou niet van dingen die te netjes zijn, te clean.
Amsterdam was ook ooit zo rauw. Maar de stad is veranderd en nu zit er op elke hoek een cold pressed juicery en een pilates studio. De stad is schoongepoetst en het voelt als een oneerlijke stad voor mij.

CR: Door lezen ontwikkel je empathie, dit is voor mij de belangrijkste reden waarom ik het lezen van fictie probeer aan te moedigen. Er is te weinig empathie in onze maatschappij.
Maar we leven ook in een tijd van
filterbubbels. Niet alleen op het internet, maar ook in onze sociale kringen, films die we kijken en de boeken die we lezen. Jij denkt veel na over de staat waarin de wereld op dit moment verkeerd. Hoe zou jij filterbubbels oplossen met lezen?
L: Lees de boeken van schrijvers waar je het mee eens bent, maar lees vooral ook het werk van schrijvers waar je het niet mee eens bent. Het is belangrijk om zoveel mogelijk informatie tot je te nemen en door het lezen van boeken van auteurs die er niet dezelfde denkbeelden op na houden als jij, verbreed je je horizon. Je humaniseert schrijvers van de boeken door een rijker beeld van hen en hun werk te krijgen. Dat betekent trouwens niet dat je het met ze eens hoeft te zijn, maar open je geest.

AfterlightImage 2.JPG

CR: Tijdens mijn studie Creatief Schrijven zeiden docenten wekelijks dat we niet per se de boeken moesten lezen die we mooi vonden, maar onze aandacht moesten focussen op de verhalen die we slecht vonden. Vervolgens moesten we onszelf afvragen waarom we het slecht vonden. Wat was het punt dat we het boek door de kamer wilde smijten en waarom.
L: Juist!

CR: Nog meer advies?
L: Wanneer er wordt gezegd dat je bepaald werk of een bepaalde auteur niet mag lezen, lees het dan juist wél. Lees het en ontdek wat het is waarom het boek wordt verboden of moreel afgeraden. Schijnbaar zit er iets in die boeken die de hele ideologie van hen die het boek verbieden omver kan werpen. Het is zo essentieel dat je je daardoor niet laat afschrikken en laat leiden.
CR: In de Verenigde Staten wordt To Kill a Mockingbird van Harper Lee verboden door veel middelbare scholen, omdat het N-woord wordt gebruikt. J.D Salinger’s Catcher in the Rye mag niet worden gelezen omdat er teveel in wordt gescholden.
L: Precies. Maar To Kill a Mockingbird en Catcher in the Rye zijn belangrijke boeken, juist voor pubers. Door het lezen van deze boeken word je blootgesteld aan een wereld die je misschien niet kent. Hetzelfde geldt voor het werk van Maya Angelou [Angelou’s werk wordt verboden omdat er verkrachting in voorkomt], Jordan Peterson en Mark Twain’s Huckleberry Finn.

CR: Oké, lees vooral wat je niet mag lezen. Got ya. Wat is het mooiste boek dat je dit jaar las?
L: The Cured, van de drummer van The Cure.
CR: Wat lees je nu?
L: The Collector van John Fowles

CR: Laatste vraag! Welke drie boeken moeten alle volgers van Lees een Boek lezen?
L: Just Kids van Patti Smith.
CR: Yes!
L: En American Psycho van Bret Easton Ellis en Less Than Zero van Bret Easton Ellis. Sorry, het worden meer dan drie boeken, is dat oké?
CR: Dat is oké.
L: Goed. Verder raad ik God is not Great van Christopher Hitchens aan en natuurlijk één van mijn favorieten; 1984 van George Orwell.

Laser 3.14 is een anonieme graffiti kunstenaar uit Amsterdam. Hij zat op het grafisch lyceum, illustreerde, maakte strips en schreef en schrijft gedichten.
Hij opereert sinds begin jaren 80 onder de naam Laser 3.14; een pseudoniem die terugslaat op zijn liefde voor sciencefiction (Lasergun). Het getal 3.14 staat voor Pi, ook wel een afkorting voor Public Image.
Laser 3.14’s werk is in de straten van heel Amsterdam te vinden en werd o.a. tentoongesteld op de KunstRAI Amsterdam, het Amsterdams Historisch Museum en bij verschillende exposities en kunstgaleries. Hij gaf workshops tijdens de Keith Haring Summer School in het Stedelijk Museum Amsterdam. Vanaf 2018 is zijn werk te bewonderen in verschillende Tommy Jeans Stores wereldwijd. Begin 2019 zal hij exposeren in Parijs. Zijn werk is te koop op
www.laser314.com    

Bestel de boeken uit het interview met Laser3.14

 

Fotografie: Lees een Boek
Thumbnail [Bukowski foto]: Onbekend