Lees een Boek met Iris

IMG_8353.JPG

Lees een Boek is een jaar geleden opgericht door Iris en mij, Charlie. Toen Lees een Boek steeds groter werd en het meer tijd van ons begon te vragen besloten we afgelopen zomer dat ik alleen verder zou gaan. Omdat Lees een Boek niet had bestaan zonder Iris en omdat ik dol op haar ben is het allereerste gesprek in de nieuwe rubriek Lees een Boek met…, met je raadt het al, Iris.

Als kind was ik verlegen, ik sprak nauwelijks en durfde mensen niet aan te kijken. Op mijn zesde veranderde ik van basisschool en op de eerste dag had ik buikpijn van de zenuwen. Eenmaal op school aangekomen verwelkomde mijn nieuwe juf me, ze liet me de klas zien en begeleidde me naar mijn bureau. Op mijn tafel stond een plantje en aan het bureautje naast mij zat een meisje met bruin haar en grote bruine ogen: Janneke.
‘Hoi,’ zei ze glimlachend. Haar stem klonk lief en vriendelijk en ik glimlachte terug.
We werden vriendinnen, maakten de hele dag grapjes en speelden in de pauzes samen. Janneke had het geregeld over haar oudere zus, Iris. Iris zat een klas hoger dan wij en toen ik voor de eerste keer bij Janneke ging spelen zag ik Iris op de bank zitten met een boek. Het was een boek dat ik een maand eerder had gelezen en we begonnen te kletsen over het verhaal en over andere boeken en we zijn hier nooit mee opgehouden.

CR: Oké Ier, de eerste vraag is meteen de lastigste.
IV: Oh help.
CR: Als je een memoir zou schrijven over je leven, wat zou de titel zijn?
IV: Deze vraag heb ik ook een keer tijdens een sollicitatiegesprek gehad. Mijn antwoord daarop was: mag ik er later op terugkomen en ik ben er uiteindelijk nooit meer op teruggekomen. Ik weet het eerlijk gezegd nog steeds niet, ik moet hier echt even over nadenken. 
CR: Oké, kom er later maar op terug.
IV: *Lacht.* Is goed.

CR: Hoe is je liefde voor boeken ontstaan?
IV: Mijn moeder nam me altijd mee naar de bibliotheek, samen met mijn broertjes en zusje. We hadden ons eigen pasje en dat vond ik super stoer, het gaf me het idee dat ik erbij hoorde. Mijn moeder kon, net als ik, urenlang in de bibliotheek spenderen.
CR: Wel fijn dat zij net zo van boeken hield als jij. Stel dat je ouders had gehad die tegen je zeiden: ‘eh nee, we gaan naar de videotheek, niet naar de bibliotheek, nerd.’
IV: ‘We gaan naar het pretpark, flikker maar op met je boeken.’
CR: Net als in Matilda. 
IV: Toen ik wat ouder werd werden we lid van de ECI Boekenclub, dat zat achter de Dam in Amsterdam. Voor een bepaald bedrag kon je maandelijks ongeveer vier boeken uitzoeken en elke maand ging ik samen met mijn moeder en Janneke naar die boekenclub. Ze hadden daar de boeken die zo nieuw waren dat ze nog niet te krijgen waren in de bibliotheek. Vooral toen ik wat ouder werd vond ik dat leuk, ik wilde toen altijd het allernieuwste boek van van de ‘Hoe Overleef Ik’-serie van Francine Oomen of het meest recent verschenen boek van Carry Slee.

IMG_8336.JPG

CR: Stel je krijgt kinderen, welk boek zou je dan aan ze voorlezen?
IV: Toen ik jonger was ging ik samen met mijn broertjes, Janneke, neefjes en nichtjes vaak naar mijn oma. Zij had een enorme boerderij in de buurt van Utrecht. Er waren daar drie dingen die ik super cool vond:
1. We sliepen op een zolder waar tien bedden stonden.
2. Ze had het boek De Sprookjes van Grimm van de Gebroeders Grimm.
3. Er waren daar altijd strepsils.
CR: Strepsils?
IV: Ik was gek op strepsils en wanneer ik niet ziek was deed ik alsof ik pijn in mijn keel had en ging express schor praten, zodat ik toch die strepsils kreeg
CR: *Lacht.*
IV: De sprookjes van Grimm vond ik echt fantastisch. De verhalen vond ik spannend en oma had een hele oude versie. De kaft van dat boek was geborduurd en de titel had gouden letters. Ik weet trouwens niet of ik zo gek was op de verhalen zelf of dat ik het fijn vond dat het korte verhalen waren en me daarom niet zolang hoefde te concentreren.

 
IMG_8304.JPG

IV: Ik ben tijdens dit telefoongesprek trouwens ondertussen nieuwe boeken aan het bestellen.
CR: Wanneer je geen boeken bestelt, maar naar een boekenzaak gaat, naar welke winkel ga je dan het liefst?
IV: Ik was deze zomer in Parijs, daar heb je de winkel Shakespeare & Company. Die zaak is bloedmooi en zou makkelijk mijn favoriet kunnen zijn, maar het is er extreem druk. Je komt nauwelijks bij de boekenkasten, omdat er zo veel mensen zijn.
CR: Wat is wel je favoriet?
IV: Scheltema! Je kunt daar met de roltrap omhoog, wat echt een godsgeschenk is voor luie zielen zoals ik. Je kunt daar een kopje koffie drinken, het is er overzichtelijk, licht en rustig. Ik ga daar nooit weg zonder een boek.

CR: Heb je een favoriete schrijver?
IV: Herman Koch en Esther Verhoef.
CR: Waarom?
IV: Ik hou van thrillers en Esther Verhoef schrijft goede Nederlandse thrillers. Het eerste boek dat ik las van Herman Koch was Het Diner. Ik verslond dat en toen ik hem eindelijk uit had was mijn eerste reactie: wat een klote boek. 
CR: Is dat jouw maatstaf? Als je denkt: ‘wat een klote boek’, dan is de schrijver goed?
IV: *Lacht.* Normaal niet, maar dit keer wel. In de dagen nadat ik het boek uit had gelezen bleef ik er over nadenken en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat het wel goed was. Precies dezelfde ervaring had ik bij De Greppel van Koch. 

IMG_8347.JPG

CR: Ik heb een boekenplank waar mijn ‘comfort-books’ op staan. ‘Comfort-books’ zijn de boeken waar ik naar terugkeer als het leven even te ingewikkeld is. Net als comfort food. Vooral wanneer er veel veranderingen plaatsvinden in mijn leven, vind ik het fijn dat die boeken tenminste altijd hetzelfde blijven, dat ik weet hoe de verhalen aflopen. Wat zijn jouw ‘comfort-books’?
IV: *Lacht.* Dit is zo schattig. Ik lees romans liever niet opnieuw, ik ben bang dat ik mijn herinnering verpest als ik een boek opnieuw lees. Vooral als ik het boek heel erg mooi vond, zoals ons favoriete jeugdboek Hoe ik nu leef van Meg Rosoff.
Maar, ik herlees de poëziebundel Milk & Honey van Rupi Kaur wel. En het boek Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sunim ligt altijd op mijn nachtkastje. Ik kan deze boeken honderd keer lezen, maar er zullen altijd andere gedichten of stukken tekst van toepassing zijn op me op verschillende momenten.

CR: Hoe ontdek je nieuwe boeken die je graag wilt lezen?
IV: Ik bestel graag boeken via Amazon en wanneer je bijna wilt afrekenen zegt Amazon: ‘hey, based on your choices, we really think you’ll like these books.’
CR: Uhu.
IV: Het is een gemeen marketing trucje van Amazon, maar ik heb geen ruggengraat en trap er elke keer weer in, waardoor ik zo dertig boeken in één keer bestel. Als marketingstudenten een casestudy zouden doen naar Cross Selling, de naam van deze specifieke vorm van marketing, en ze zouden tijdens deze casestudy mijn shopgedrag volgen, dan zouden ze elkaar daarna kunnen highfiven en trots kunnen concluderen dat hun onderzoek boven verwachting geslaagd is.

CR: Wat lees je nu?
IV:
*Mompelend.* Ik lees niet één boek, ik lees er vijfentwintig.
CR: VIJFENTWINTIG? 
IV: *Lacht.*
CR: Je zei vijfentwintig toch? Niet vijf?
IV:
Ja, vijfentwintig. Maar je wilt niet weten welke dat zijn hoor, dat duurt eeuwen.
CR: Toch wel.
IV:
Oké, ben je er klaar voor?
Everything I Know About Love van Dolly Alderton, Zijn we slim genoeg om te weten wat dieren denken van Frans Waal, Wij zijn ons brein van Dick Swaab, Niets meer aan doen van Christine Carter, Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sunim, The Monster of Essex van Sarah Perry, State of Wonder van Ann Patchett
CR: Lees je State of Wonder niet al meer dan een jaar?
IV:
God, je hebt gelijk. Kun je nagaan, zo vreselijk ben ik dus. The Wonder van Emma Donoghue, Go Set a Watchman van Harper Lee, Hold Back The Stars van Katie Khan, The Fault in our Stars van John Green, Het Puttertje van Donna Tartt. Daar kun je trouwens echt iemand mee doodmeppen, het is zo dik.
Ons feilbare denken van Daniël Kahneman, Nooit meer te druk van Tony Crabbe, The Art of People van Dave Kerpen.
Wat vreselijk, waarom maak ik geen dingen af in mijn leven? Ik word enorm geconfronteerd met mezelf op dit moment. 
Leven zonder smartphonestress van Alexander Markowetz, De nieuwe achternaam van Elena Ferrante, Ragdoll van Daniël Cole, Mind gym van Wouter de Jong, Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer, Sirenen van Jan Cremer.
CR: Wist je dat Jan Cremer bekend is geworden omdat hij op de kaft van zijn boek ‘Ik Jan Cremer’ in grote rode letters ‘Onverbiddelijke bestseller’ liet zetten? Het was helemaal geen bestseller, maar dat wist niet iedereen. Puur en alleen door dat woord ‘bestseller’ ging het boek als warme broodjes over de toonbank.
IV: *Lacht.* Wat vet!
Tegenlicht van Esther Verhoef, Lieve mama van Esther Verhoef, Milk and Honey van Rupi Kaur, De levens van Jan Six van Geert Mak, Agaat van Marlene van Niekerk.
Oké, ik denk dat we er wel zijn. Ik kan niet garanderen dat dit de complete lijst is trouwens, want in mijn tassen zitten ook nog wat boeken. Ik lees niet vaak een boek in één keer uit.

IMG_8309.JPG

CR: Is dat omdat je dan geen zin meer hebt?
IV: Ik raak snel verveeld. Maar toch pak ik ze altijd wel weer op. Het helpt ook dat ik verschillende genres door elkaar lees en de onderwerpen enorm divers zijn; ik lees een boek over de werking van de hersenen, weer een ander gaat juist over de hersenen van dieren, ik lees een boek over hoe iemand wordt ontvoerd en vervolgens wordt neergeknuppeld, maar ik lees ondertussen ook een essaybundel over het mislukte liefdesleven van een schrijver.

CR: Laatste vraag: welke drie boeken moeten alle volgers en lezers van Lees een Boek lezen?
IV: 12 Rules about Life van Jordan Peterson. En ehm…. [er valt een lange stilte]. God, wat een suf verhaal weer dit van me. Moment, ik ga even naar mijn boekenkast lopen en je een goed verhaal geven, verdomme.
CR: *Lacht.*

IMG_8351.JPG

IV: Oké, ik sta nu voor mijn boekenkast. Ehm…ehm…*in zichzelf* die vond ik kut, die vond ik ook kut, die vond ik, oh oh oh, Char!
CR: Ja?
IV: Mijn tweede tip is Pogingen iets van het leven te maken van Hendrik Groen. Ik heb gelachen en gehuild om dat boek. Die moet zeker iedereen lezen. Hoewel, moet, moet. Je moet natuurlijk helemaal niks.
CR: Behalve wat wij zeggen.
IV: Precies! Mijn laatste tip is Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sunim. Dan heb je meteen een goede combinatie van een roman, non-fictie en een zelfhulpboek. Zelfhulpboek klinkt altijd zo dramatisch, vind je niet? Alsof je leven aan duigen is en je jankend op de bank zit met een blik Lidl-bier.
CR: Heb je ooit de aflevering gezien van Sex and the City waar Charlotte naar de zelfhulpboeken afdeling gaat van Barnes & Noble?
IV: Nee?

CR: Eén van hoofdkarakters, Charlotte is recent gescheiden en omdat ze niet weet hoe ze met de scheiding om moet gaan sleept ze haar vriendinnen mee naar de boekenwinkel Barnes & Noble, zodat ze een zelfhulpboek kan kopen over echtscheidingen. Charlotte is een vrouw met veel trots en schaamte en eenmaal op de zelfhulp afdeling aangekomen wordt ze omringt door boeken met titels als ‘The Path to Love’, ‘Excuse Me Your Life is Waiting’ en ‘Please Understand Me Too’.
Als ze een boek uit het schap pakt met de titel ‘Starting Over Yet Again’, valt haar oog opeens op een vrouw die op de grond zit, huilend met een boek in haar ene hand en een pak Kleenex in haar ander zegt ze: ‘That one really helped me.’

IV: *Lacht.* Dat is precies het beeld dat ik heb bij het woord ‘zelfhulpboek’.

Iris (1991) woont samen met haar vriend en hun kat, Harvey in Amsterdam. Ze speelt al jaren hockey, doet sinds sinds kort fanatiek aan barre en pilates, houdt van eten en recensies lezen over make-up producten. Iris heeft de bachelor Rechtsgeleerdheid afgerond, heeft de masters Privaatrecht en Arbeidsrecht gedaan en is sinds begin 2018 advocaat op de afdeling Investment Management

Bestel Iris’ Top 3