Guest Writer: Kinderen, lees een boek!

Door: Anke Vandoolaeghe 

Screen Shot 2019-07-26 at 23.21.33.png
 

De zomervakantie is begonnen en dat brengt naast plakkerige zonnebrand handen en late terrasjes ook een boel lezende kinderen met zich mee. Deze kinderen hebben net groep drie afgemaakt of misschien liep groep vier niet helemaal van een leien dakje. Hoe dan ook: lezen zullen ze!

Een advies dat ik als leerkracht Nederlands in het basisonderwijs ook maar al te vaak geef: blijven lezen, zeker in de vakanties. Je kunt tegenwoordig immers geen onderwijsgerelateerd blad meer openslaan of ze slaan je ermee om de oren: lezen beïnvloedt het schrijfniveau, het denkniveau, de empathie en als er morgen een onderzoek uitkomt dat beweert dat lezen ervoor zorgt dat kinderen netjes met mes en vork eten, zullen we dat ook wel geloven.

Een heleboel ouders krijgt op het tienminutengesprek dus geen advies over de staartdeling of het vermogen van hun kleine monster om binnen de lijntjes te kleuren te verbeteren. Lezen, zegt de juf, dát moet hij doen. Want dat gaat nog te moeilijk; de tweeklanken kent ie nog niet en hij heeft onvoldoende empathie. Waarna diezelfde ouders hun kinderen meeslepen naar de bibliotheek en ze een dik boek in hun handen duwen. ‘Hier, oefen daar maar mee.’ Want zo luidt de gedachte: als je in staat bent om zo’n dik boek te lezen, dan kun je alles lezen. 

Ik weet niet of mijn leesniveau zou stijgen als ik twee maanden lang ‘mol is in zijn hol’ moest lezen, maar vermoedelijk zou ik het na een halve pagina al opgeven. Bij deze dus een vurig pleidooi: ja, kinderen moeten inderdaad lezen, máár dan alleen wat ze zelf willen lezen.

Hoe extreem mogen we daarin dan gaan? Een dino in de klas en de meester is een kikker, dat kennen we inmiddels al wel. Maar een piratenboek voor een meisje met vlechtjes en een roze glitter kleed? Ja! 365 poppen verhaaltjes voor Sjakie van de hoek? Zeker! En laten we alsjeblieft afstappen van de belachelijke notie dat strips minderwaardig zouden zijn. Als je ouders steen en been hoort klagen over hun kinderen die enkel strips willen lezen, zou je denken dat die arme bloedjes verslaafd zijn aan een of andere harddrug. Het is natuurlijk zo dat boeken zonder prenten het inlevingsvermogen bevordert, maar weet je wat veel kwalijker is dan het lezen van strips? Boeken lezen die je eigenlijk helemaal niet wilt lezen. 

Zelf hanteer ik in mijn klas twee vuistregels. De eerste luidt: zien lezen doet lezen. Ik pak daarom regelmatig zelf een boek uit de kast, wanneer de kinderen vrij lezen. De tweede vuistregel? Lezen doet lezen. Hoe meer je leest, des te leuker het wordt. Dit zorgt ervoor dat je vaker zult lezen en dat je beter gaat lezen..En in welke volgorde je die drie stappen ook zet, ze zullen altijd kloppen. Maar, alles begint met meer willen lezen. Omdat je van boeken houdt. Omdat je houdt van boeken waarin piraten met glitterjurken over regenbogen springen op een lila draak. Of van boeken waarin kinderen naar een kerkhof verhuizen en er ondergronds een voetbalclub vol geesten oprichten. 

Toegegeven, hier heeft de jeugd boekenmarkt nog wat groeimarge: je moet je best doen om een prinsessenboek te vinden dat niet overduidelijk op meisjes gericht is, en de meeste voetbalclubs hebben een Henkie of Tommie als hoofdrolspeler. Reden te meer dus om met kinderen het gesprek aan te gaan en hen te wijzen op wat ook zou kunnen. Je weet nooit dat er een wereld voor hen opengaat. Want nadat je de hoop al lang hebt opgegeven plots een boek vinden dat je zo leuk vindt dat je wil blijven lezen. Dát heeft pas effect.

 
IMG_4862.JPG

Anke Vandoolaeghe (1993) gaat door het leven als juf, dichter en fervent lezer. Ze deelt haar Oost-Vlaamse Villa Kakelbont met haar vriendin, Victor de kat en een verzameling boeken die zelfs het konijnenhok dreigt over te nemen. Op sociale media deelt ze haar kijk op de wereld onder het pseudoniem Anker, een overblijfsel van een scouts verleden.

 

Thumbnail picture: VIA PINTEREST, artist unknown

 

OOK GUEST WRITER WORDEN? STUUR EEN MOTIVATIE, EEN VOORSTEL VOOR JOUW STUK EN EEN KORTE BIO VAN MAX. 300 WOORDEN NAAR INFO@LEESEENBOEK.COM

Charlie RouchaComment