Guest Writer: Een ode aan het luisterboek

Door: Anke Vandoolaeghe 

2b40029c52b38081dd8f3d19977606ad.jpg
 

Heb je er al eens over nagedacht hoeveel meer leestijd je in je dag zou krijgen als je er geen boek voor nodig had? Denk er maar eens over na: boeken zitten in de weg tijdens het autorijden, wegen te zwaar tijdens het hardlopen en worden nat tijdens de afwas (en helaas ook af en toe in bad).

Nochtans zijn al deze activiteiten perfect geschikt om te combineren met lezen. Ik zou immers veel liever ontdekken wie van de verdachten Christie’s Poirot om de tuin heeft weten te leiden, dan wie van mijn huisgenoten een kilo ketchup nodig heeft om zijn boontjes naar binnen te werken. Godzijdank, dus, voor de luisterboeken.

Er is een tijd geweest waarin ik dacht dat luisterboeken niet meetelden. Je moest zelf een boek woord voor woord verslonden hebben om het als ‘gelezen’ te mogen beschouwen. : met je ogen, welteverstaan. Luisteren telde, in mijn beleving, niet mee :  dan liet je eigenlijk iemand anders het werk voor jou opknappen.  Maar, nu weet ik beter; met dank aan een heel erg saai weekend en het onmetelijke geduld van mijn huisgenoten.

Nog niet zolang geleden moest de boeken noodgedwongen een tijdje aan de kant schuiven voor een oogoperatie.Ik voelde me behoorlijk zielig, niet omdat ik met twee pijnlijke ogen op de sofa lag ( nou ja, ook dat), maar vooral omdat ik een hele week niet kon lezen. Ik kon licht noch letters verdragen en daarbovenop was mijn vriendin de hele woonkamer aan het schilderen, dus hoefde ik ook van haar geen entertainment te verwachten. Steen en been heb ik geklaagd; dat het niet eerlijk was, dat ik me verveelde, dat ik óók iets wilde doen.

Uiteindelijk hadden mijn huisgenoten het zo met me gehad, dat ze me een koptelefoon in de handen duwden en smeekten om alsjeblieft een luisterboek op te zetten. Ze beloofden me dat het fijn zou zijn en dat ik me niet meer zou vervelen. Ohja, en ik zou eindelijk zwijgen.

Om hen een plezier te doen, koos ik dan maar een titel uit de Audible bibliotheek. Het werd Belgravia van Julian Fellowes, die de finesses van een goed drama een stuk beter begrijpt dan ik. Meteen was ik verkocht: ik waande me weer vijf jaar, op de schoot van mijn moeder, koppig bewerend dat ze gisteren die ene zin toch wel echt anders had voorgelezen, maar vooral genietend van een verhaal dat zich melodieus voor je ontspint.

Ondanks dat ik dat weekend drie keer middenin een hoofdstuk in slaap viel (hoewel dat waarschijnlijk ook aan de pijnstillers lag) ben ik verkocht. Niet alleen zorgen luisterboeken voor welkome afleiding tijdens het afschrapen van restjes aangebrande lasagne, ze zorgen ook voor verlichting in tijden van melodrama en zetelhangen.

Als dat geen ode waard is, weet ik het ook niet.

 
IMG_4862.JPG

Anke Vandoolaeghe (1993) gaat door het leven als juf, dichter en fervent lezer. Ze deelt haar Oost-Vlaamse Villa Kakelbont met haar vriendin, Victor de kat en een verzameling boeken die zelfs het konijnenhok dreigt over te nemen. Op sociale media deelt ze haar kijk op de wereld onder het pseudoniem Anker, een overblijfsel van een scouts verleden.

 

Thumbnail picture: VIA PINTEREST By SABON

 

OOK GUEST WRITER WORDEN? STUUR EEN MOTIVATIE, EEN VOORSTEL VOOR JOUW STUK EN EEN KORTE BIO VAN MAX. 300 WOORDEN NAAR INFO@LEESEENBOEK.COM